ساعت ۳:٥٠ ‎ب.ظ روز جمعه ٢٦ آبان ،۱۳۸٥  کلمات کلیدی:

خجالتی

 

این غزل برای خودم هم جدید بود، در دوران رکود ،  چرک نویسهای قدیمی و دورافتاده غنیمتند :

 

اسم تو جا مانده اینجا ، در ابتدای گلویم

حتّی اجازه ندارم ، من به « شما» ، «تو» بگویم!!

 

حال و هوای عجیبی دارم گمان می کنم باز

با ژاکت آبیِ خود ، داری میایی به سویم

 

داغم ؛ ....عرق ، بهت و تردید ، میریزد از التهابم

بغض مرا می شکانی تا صورتم را بشویم ؟!!!

 

آن جمله هایی که تا صبح،  تمرینشان کرده بودم

حل می شود در دهانم وقتی تویی روبرویم

 

دیگر خجالت ندارد، باید بدانی عزیزم

من دوستت دارم امّا  ٬ می ترسم اینرا بگویم!!

 

 

                                                                         آذرماه 1382